Handkerchief ‎– Sea-Rain-River

Label:
Fandango Music Belgium ‎– SEMC15
Format:
2 × Vinyl, LP, Album, Limited Edition, Stereo
Country:
Released:
Genre:
Style:

Tracklist

A1 Congo Rain 5:53
A2 Leaving Harbour 4:19
A3 Sailor Song 3:21
A4 El Corazón De Las Tinieblas 2:18
B1 Barbershop Bruno prt. 2 5:41
B2 Better Shore 4:19
B3 De Stoker 3:37
B4 Bill's Sea Shanty 1:41
C1 Been So Long (Eté Gris, Eté Blue...) 5:29
C2 The River (Embrace Of The Serpent) 4:20
C3 Cuban Jail 3:08
D1 Whale Tale 7:52

Credits

  • Baritone SaxophoneRoel Jacobs (tracks: A1; A3; B1; C1)

Reviews Show All 5 Reviews

Add Review

christofannaert

christofannaert

August 3, 2017
Met in het vooruitzicht en de aankondiging van een ode aan het oude zeemansleven verwacht je gepekelde zeemansblues, sea-shanty’s of ballades die naar zeewier, algen, of aangespoeld wrakhout ruiken. Het Antwerpse zevenkoppig collectief, met één verstekeling aan boord - saxofonist Roel Jacobs- , bevaart echter zowat zijn eigen eigenzinnige route, die laveert tussen gipsy jazz, Latino ritmes, calypso, ragtime, blues en straattheater, in zoverre je de straat dan mag vervangen door de kajuit, kraaiennest of het tuigage. De muzikanten lijken op zeelui die zonder kompas varen, met alleen de wind en de golven als richtingwijzers. Bij dit eerste ‘full’ album van het gezelschap, opgenomen in de Fandango studio en met mooi artwork, is de verleiding groot om verder het jargon van zeelieden te bezigen. Ook de stemkleur van de zanger, de samenzang en de groove van de twaalf zelfgeschreven songs doen immers aan ruwe zeebonken en woelig vaarwater denken, ook al leunen de gipsy songs dan weer aan bij zigeunermuziek en -dans.

Dit album is echter in de eerste plaats een avontuurlijke reis van acht muzikanten die erin slagen om op spontane wijze Live muziek op plaat over te zetten, met minimale overdubs, waarbij speelplezier en drive primeren. Afwisselend denk je aan de muziek van C.W. Stoneking, Pokey LaFarge of zelfs aan New Orleans muziek, zoals bij ‘Sailer Song’. De trompet van Nicholas Hermans, de saxen van Sebastian Fisher en de contrabas en percussie dragen ertoe bij om dat feestgevoel van de Crescent City te laten herleven. Op ‘De Stoker’ is het dan weer alsof Django Reinhardt meespeelt en bij ‘Been So Long (été Gris, été Bleu)’ zie je als het ware de zigeunerinnen tollen en wervelen. Zanger/gitarist Christof Annaert zingt als een Tom Waits, alsof hij visschubben in zijn keel heeft, zodat je deels moet raden naar de tekst. Het verhoogt alleen maar de suggestieve beeldschildering van de songs, zoals o.m. nog het duistere en zwoele ‘The River (Embrace Of the Serpent)’ of het bluesy ‘Billy’s Sea Shanty’ met slidegitaar.

De afvaart vangt aan met het lome ‘Congo Rain’, dat reeds vorig jaar als single werd uitgegeven, evenals de EP ‘Dancing Bones’. Bij ‘Leaving Harbour’ lijkt al van ver een sirene te lonken. Van dan af navigeren de muzikanten met hun varia van instrumenten tussen verschillende muziekgenres, geworteld in zowel Amerikaanse als Europese roots, besmeurd met slib van de Schelde en gelardeerd met humor van het Schipperskwartier. Uiteindelijk legt het amicale groepje aan bij ‘Whale tale’, een variatie op een traditional, waarbij de samenzang opklinkt als een hymne vanuit het onderruim. Bij het slome ‘Barbershop Bruno prt 2’ is het alsof er even windstilte is ingetreden wat de blazers gelegenheid geeft om hun magie over het water te verspreiden. Favorieten zijn er bij de vleet, wat dit album zo aantrekkelijk maakt alsof je mee mag varen op een cruise met onverwachte en verrassende wendingen. Het risico zit erin dat ook dit muzikaal ensemble al varend de ijsberg zou negeren om liever al spelend ten onder te gaan. Hopelijk is hen echter nog een lang leven beschoren en niet alleen in clubs of tavernes maar ook op de grote festivalpodia.

Marcie

http://www.rootstime.be/index.html?http://www.rootstime.be/CD%20REVIEUW/2017/JUNI1/CD31.html
christofannaert

christofannaert

August 3, 2017
Radio 1 over Handkerchief: Sea Rain River. # SPRENGERS GOT THE BLUES

https://radio1.be/de-oogst-van-mei-2017
christofannaert

christofannaert

August 3, 2017
Dat de zevenkoppige, Antwerpse rootsband Handkerchief zich op het debuut Sea-Rain-River laat inspireren door Tom Waits, daar valt na meerdere luisterbeurten niets tegenin te werpen. Toch is er gelukkig veel meer aan de hand.

In de allerprilste incarnatie speelde de groep als The Woody’s vooral in bars, muziekcafés en kleine festivalletjes. Toch was er snel een zoektocht naar een fysieke release. Die kwam er in mei 2015 met hun debuut EP Dancing Bones.

Eind vorig jaar kwam hun single Congo Rain uit die dit in de studio Fandango opgenomen Sea-Rain-River opent. Opmerkelijk is dat het hier gaat om een release op dubbel vinyl (+ CD). We zijn alvast gewonnen voor het ontzettend mooie artwork van contrabassist Bram Stessel, al komt die op het bescheiden CD helaas niet echt volledig tot zijn recht.

Het aardige is dat de groep speelt met verschillende registers, stijlen en genres (blues, gospel, jazz, gypsy, manouche, calypso, rumba, surf, ska) en zo een heerlijk potje gemengd serveert. In de twaalf tracks op hun debuut zorgt het veelkoppige Handkerchief voor uiterst dansbaar entertainment. Ongetwijfeld staat de groep live garant voor een stomend feestje. Op plaat zoekt Handkerchief vooral een wat broeierige, maar soms warrige sound.

De muzikanten in de jonge groep zijn overduidelijk getalenteerd, al zou je effectief kunnen opmerken of de stap van een zes tracks tellende debuut EP naar een dubbelaar (!) misschien niet net een te grote sprong is, zeker daar het album afklokt op net geen uur speellengte.

Hoe dan ook, bij meerdere speelbeurten stellen we vast dat Handkerchief zonder meer zijn voordeel doet met de muzikale erfenis van Tom Waits die hier in verschillende varianten opduikt en ras muzikanten als Willie Dixon, sister Rosetta Thorpe en dichter bij ons de bluesy roots van Roland en Arno. Al hebben zee met ex-Seatsniffer Roel Jacobs op saxofoon, baritonsaxofonist Sebastian Ficher en trompettist Nicolas Hermans ook enkele jazzlui in huis.

Het zo goed als volledig live opgenomen Sea-Rain-River is opgevat als een ode aan het zeemansleven uit vroegere tijden. Dat komt onder meer tot uiting in tracks als Better Shore, Sailor Song en het korte, fragmentarische Bill’s Sea Shanty. Best is ook om het album te beluisteren met een rijkelijk gevuld glas whisky of rum, zodat het rauwe, onopgesmukte van de muziek zoals De Stoker goed binnenkomt. Elders valt ook de Afrocubaanse jazzinvloed op , onder meer tijdens het door ska, dub en reggae geïnspireerde El Corazon De Las Tienieblas en Cuban Jail.

Toch is het mooi uitgegeven eindresultaat vooral een mengeling van allerlei invloeden en inspiraties waarbij het dansbare en feestelijke opvalt. De songs zijn uiterst gevarieerd, al valt bij meerdere luisterbeurten ook een soort een dimensionaliteit op, vooral dan inzake zang. Dat terzijde, dient vooral opgemerkt dat deze heren vast in staat zijn om uw café, bar of podium te bevolken met fijne muziek en dito verhalen.

http://www.writteninmusic.com/alternative/handkerchief-sea-rain-river/
christofannaert

christofannaert

August 3, 2017
Handkerchief is een 7-koppige rootsband uit Antwerpen die met ‘Sea-Rain-River’ (ook verkrijgbaar als dubbel vinylalbum) hun full-albumdebuut maakt. Op dit album krijgt de band op enkele nummers assistentie van ex-Seatsniffer Roel Jacobs op sax. Een jaar eerder bracht Handkerchief reeds de EP ‘Dancing Bones’ uit. Of de haven van hun thuisstad de inspiratie aanwakkerde, weten wij niet. Wat wij wel weten is dat ‘Sea-Rain-River’ een ode is aan de zeelieden van weleer. Zeelieden die nog in de meeste exotische landen aanmeerden, om daarna in geuren en kleuren in de zeemanskroegen erover op te scheppen. Dat exotische weerspiegelt zich ook in de sound van Handkerchief. Deze ontstaat wanneer Amerikaanse rootsmuziek, gipsy jazz, een Europees geluid, calypso en rumba mekaar ontmoeten. ‘Congo Rain’ charmeert vanaf de eerste noten. De rauwe, een beetje naar Arno neigende stem van Christof Annaert en de met heimwee naar Congo klinkende sax- en trompetsolo’s maken het nummer. Aan wal kan een oude zeebonk het niet lang uithouden. Vrolijkheid kenmerkt dan ook het gevoel wanneer men, al is het onder minder fraaie weersomstandigheden, weer voor het ruime sop kan kiezen. ‘Leaving Harbour’ is prachtig op melodie gezet met melancholische backing van het aan de wal gebleven liefje. Eenmaal terug op zee, valt alles in zijn plooi en slaat met het dansbare ‘Sailor Song’ de vrolijkheid toe. ‘El Corazon De Las Tinieblas’ drijft op nerveuze ska en met het bluesy ‘Bill’s Sea Shanty’ meren wij in een Amerikaanse haven aan. Het was niet altijd rozengeur en maneschijn in het hart van de stoere zeebonk. ‘Cuban Jail’ mag dan wel met de dodenmars starten, maar luttele seconden later viert de vrolijkheid toch weer hoogtij.
‘Sea-Rian-River’ is een uniek werkstuk van een zeer competente band. Zich in de geest van de oude zeerot weten te wroeten en aan de hand van de daar opgepikte nota’s twaalf sublieme, originele songs te kunnen pennen, moet je maar kunnen. Die van Handkerchief kunnen het!


Lambert Smits (4 ½)

Twelve original songs about sailor’s life of days gone. Just like the often exotic harbours where the sailors moored, the music of Handkerchief also sounds. Unique album!

http://www.keysandchords.com/album-review-blog/handkerchief-sea-rain-river